قبل از جنگ جهانی دوم حمل و نقل در ایران و جهان توسط کامیونهای تجاری بنزینی انجام می شد عمده کامیون های پیش از جنگ جهانی دوم در ایران عبارت بودند از: ماک , جمس , دوج فدرال , وایت , والفرانس و کامیون های دیگری مثل بوزینگ , گرام , ماگیروس. بعد از جنگ جهانی با توجه به اینکه ایران محلی یرای تردد متفقین بود همزمان کامیونهای آمریکایی مثل ماک استودی , بیکر , دوج و.............نیز در تعداد بالاتر نسبت به قبل به ایران وارد شدند. این کامیونها بیشتر در بنادر جنوبی و مرز جلفا به امر انتقال کالا برای متفقین مشغول بودند.با پایان جنگ دوم تعدادی از این کامیونها در کمپ های متفقین باقی مانده و در نهایت توسط عوامل آنها به فروش رسیدند. بدین ترتیب با پایان جنگ عملا سلطه کامیون های قدیمی در ایران تا حدی دچار خدشه شد.کامیون های ماک چه در دوران پیش از جنگ و چه بعد از جنگ از آن همواره توانسته بودند با کسب رتبه بالاتر نسبت به دگر هموطنان آمریکایی خود گوی سبقت را ربوده و بدل به بازیگری قوی در عرصه حمل و نقل ایران شوند.ابتدای ورود دیزل و ماک دیزل به ایران با توجه به تبلیغاتی که ایجاد بیماری سل توسط دوده کامیون های دیزل مطرح شده بود, این کامیونها با استقبال چندانی مواجه نشدند. هر چند در گذر زمان و رنگ باختن این تبلیغات در نهایت ماک قدرتمند توانست دوام آورده و با شایستگی رقبای خود را عقب بزند.اولین ماکی که در ایران به طور رسمی به کارگرفته شده است ماک مدل 1942 بود که به ماک جنگی معروف بود. این کامیون در آن زمان به دلیل استاندارد نبودن جاده های ایران (که همچنان غیر استاندارد باقی مانده است) و البته فقدان باسکول تنها کامیونی بود که بارهایی به وزن 30 تن را برروی ده چرخ حمل می کردنسل بعدی ماک ها در سالهای 1948 و 1951وارد ایران شدند. این سری از ماک ها که به زیر قرمز معروف شدتد هم توانستند خاطره خوشی در ذهن ایرانی ها بگذارند. داشتن شاسی , اکسل , و پوسته دیفراتسیل و باک قرمزعمده مشخصه این کامیون ها بود.نسل بعدی ماک های وارداتی که اصلاح شده مدل 1951 بودند, سه سال بعد یعتی در سال 1954 وارد بازار شد. در سال های 1956 ماک سری B وارد ایران شد. این کامیون ها مجهز به توربو شارژ و گیر بکس 20 دنده و اکسل و دیفرانسیل های سنگین استرلینگ و کابین معروف به تخم مرغی بودند.سیستم پنج محوره تریلی کش هجده چرخ, که تا ساله 1959 تولید می شد, هم از ویژگی های ماک جدید بود. این مدل در بین کامیون داران به نشکن معروف بود.در ساله 1960 مدل اطاق تخم مرغی با گلگیر های تخم مرغی توسط شرکت کاوه کار وارد ایران شد که تا ساله 1966 تولید می شد. از سال 1967 کمپانی ایران کاوه وارد صحنه شد و به ساخت یا در واقع مونتاژ این کامیونها پرداخت.  در سال 1968 با ورود امکانات تولید و پرس اطاق های روز, ایران کاوه اقدام به سوار کردن کابین های معروف به کاوه ای و گلگیرهای آهنی بر روی همان شاسی کرد. از سال 1979 و همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی تولید و ورود این نوع کامیون ها متوقف شد تا اینکه در ساله 1990 تعداد کمی ماک بی دماغ از کانادا وارد ایران شد که بعضا در تملک شخص و تعدادی درتملک متروی تهران قرار گرفت. این کامیونها با موتور 360 اسبی خود و گیر بکس های فولر 9 دنده و سیستم تعلیق چهار دست فنر مخصوص حمل بار با سرعت زیاد در قیاس با با رقبای داخلی وخارجی خود برتری فاحشی داشتند.در سال 1994 بار دیگر تعدادی ماک با دماغ نو از دبی به ایران وارد شد که با ظاهری جذاب وموتوری به قدرت 450 اسب بخار و کابین مجهز و سیستم تعلیق معروف به قیچی فنر برای حمل بار های نسبتا سنگین مناسب بودند.

حضور ماک در ایران عملا از سالهای میانی دهه 90 متوقف شد و پس از آن هیچ خبری از ساخته های این شرکت آمریکایی در جاده های ایران نبود.